วันนี้ขอนำเสนอหัวข้อ "Comparison..."
อาจทำให้บางคนที่อ่านเเล้วต้องลำบากใจ
1.strawberry ขนาดละมุดบ้านเราหวานเจี๊ยบกรอบจั๊บ
ที่นี่กิโลละสองร้อยนิดๆ
2.ถั่วพิสตาชิโอที่เมืองไทยใครซื้อรัปทานต้องคอนซิเด้อไว้ก่อนว่าไฮโซ ซองเล็กๆไม่เกินยี่สิบเม็ดขายเกือบสามสิบ ที่นี่เค้าวางเป็นถังให้ตักตวงเอาตามใจชอบ สนนราคาก็ประมาณกิโลละเน้นว่ากิโลละสองร้อยนิดๆ
3.ไอติมฮาเก้นดาสที่เมืองไทยราคาประมาณเเท่งละเกือบเท่าค่าเเรงขั้นต่ำต่อวันที่กระทรวงเเรงงานประกาศว่าขึ้นเเล้ว ที่นี่ขายเป็นกล่องๆละสามเเท่งราคาประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบบาท
4.อุปกรณ์ดูเเลเเละประทินผิวรถยนต์ยี่ห้อฮอตฮิตบ้านเราทั้งหลายที่คาร์เเคร์นำมาเเอ็บพลายเพือขึ้นราคาค่าล้างรถนั้นสนนราคาที่นี่เเต่ละอย่างก็ถูกว่าประมาณสี่ถึงสิบเท่า(ฮู.....................)
สรุปก็คือ ถ้าเราเป็นคนไทยควรกินเเตงโมหรือเบอรรี่เมืองไทยเช่นมะยม มะเเว้ง หรือผลไม้ไทยที่มีคุณค่าทางโภชนาการเท่ากันในราคาถูกกว่ามาก ถั่วต่างๆควรบริโภคชนิดที่ปลูกในไทยได้หือราคาไม่เเพงเเล้วให้คุณค่าทางสารอาหารเท่าเทียม
ไอติม...เห็นราคาเเล้วคิดเอาเอง
ปล.คนที่นี่เค้าใช้เงินกันระวังมากเห็นเเล้วควรนำไปเป็นตัวอย่าง คนที่นี่เงินเดือนเค้าเยอะกว่าเราหลายเท่าตัวมากๆเเต่รถเเพงๆนาฬิกาโรเล็กซ์,กระเป๋าหลุยซ์ เท่าที่สังเกตุยังเป็นของที่หาดูได้ไม่หนาตาเท่าเมืองไทย เราๆที่ชอบกินของเเพงใช้ของเเพงให้คุณค่าเเละราคาค่าหัวของวัตถุเป็นเครื่องชี้วัดความเป็นอยู่นั้นน่าคิดนะ ถ้าฝรั่งอยู่เมืองไทยรับเงินเดือนเท่าคนไทย(3-4หมื่นบาท)เเล้วไปติมเเท่งละร้อยกว่านะเค้าไม่ซื้อเเน่นอน เงินเดือนเท่าเราเเต่ Camry คนละล้านเจ็ดที่วิ่งกันเป็นเข่งที่เมืองไทยอ่ะนะ Dream on!

Make It Mine - Jason Mraz